Cuda Mesjańskie 1 - Arnold G Fruchtenbaum cz 1

CUD PIEWRSZY UZDROWIENIE TRĘDOWATEGO Jeszcze przed przyjściem na świat Jeszuy starożytni rabini podzielili cuda na dwie kategorie: cuda możliwe do wykonania przez każdego, kto otrzyma po temu dar, oraz cuda zarezerwowane tylko dla Mesjasza.  Podczas swego pierwszego przyjścia Jeszua dokonywał cudów z obu tych kategorii, a ich rezultaty i reakcje na nie stanowią po dziś dzień kluczowy element naszej wiary. WPROWADZENIE Pierwszym cudem mesjańskim była uzdrowienie trędowatego. Na podstawie prawa Mojżeszowego człowiek mógł stać się nieczystym poprzez dotknięcie żywego człowieka tylko wówczas, gdy dotknął trędowatego. Oczywiście można się było nabawić nieczystości ceremonialnej także poprzez dotknięcie zwłok ludzkich, zdechłego zwierzęcia bądź też zwierzęcia żywego, ale nieczystego, ale nieczystego jak świnia. Spośród żywych ludzi jednakże tylko trędowaty mógł uczynić bliźniego nieczystym. Pismo Św. nie zawiera żadnej wzmianki o uleczeniu z trądu Żyda w okresie od nadania w całości prawo Mojżeszowego po pierwsze przyjście Jeszuy. Owszem z trądu została uzdrowiona Miriam, stało się to jednakże, jeszcze zanim została przekazana całość prawa Mojżeszowego. Uzdrowiony z trądu został też Naaman, był on jednakże Syryjczykiem, a nie Żydem. Trąd był jedyną chorobą wyłączoną z lecznictwa rabinicznego – lek na trąd po prostu nie istniał. A przecież Pismo – w Trzeciej Mojżeszowej (Kapłańskiej) rozdz. 13-14 podaje łowickiemu kapłaństwu jak postępować w przypadku uzdrowienia trędowatego! Otóż w dniu, gdy trędowaty przybyłby do kapłana i oznajmił: „Byłem trędowaty, ale jestem uzdrowiony”, kapłan miał na początek wziąć od niego dwa ptaki jako ofiarę. Następnie aż przez siedem dni orientowano się szczegółowo w sytuacji tego człowieka. Po pierwsze czy faktycznie był trędowaty? Po drugie, jeśli tak, to czy istotnie został uzdrowiony, to, w jaki sposób to się dokonało? Jeśli po siedmiu dniach nie ulegało wątpliwości, iż człowiek ten był trędowaty, został z trądu uzdrowiony i nastąpiło to w odpowiednich okolicznościach, to ósmego dnia składano za niego szereg ofiar. Po pierwsze, ofiarę pokutną; po drugie – ofiarę za grzech; po trzecie – ofiarę całopalną i po czwarte – ofiarę z pokarmów. Krwi ofiary pokutnej używano do pomazania uleczonego trędowatego. Obrzęd kończyło namaszczenie uzdrowionego oliwą. Choć więc kapłani posiadali wszystkie te szczegółowe wskazówki, co do postępowania z uzdrowionym trędowatym, nigdy nie mieli okazji ich zastosować; od czasu, bowiem nadania prawa Mojżeszowego nie został uleczony z trądu żaden Żyd. W świetle takiej sytuacji rabini nabrali przekonania, że tylko Mesjasz będzie posiadał moc uzdrawiania trędowatych Żydów. W ten sposób uzdrowienie trędowatego zostało uznane za pierwszy spośród trzech cudów mesjańskich.  Cuda mesjańskie część 2