NOWY TESTAMENT O KANONIE
Na dowód pierwszego z tych twierdzeń moŜemy przytoczyć wiele tekstów Pisma Świętego, które w róŜny sposób tego dowodzą. Jednym ze sposobów dowodzenia tego jest nadawanie nazwy „wyrocznie" częściom i całości Starego Testamentu: „im /Izraelitom /powierzone były wyroki BoŜe" /Rzym.3:2/. Dz.A. 7:38; Hebr.5:12; 1 Piotra 4:11 są teŜ tekstami, w których Stary Testament jest nazywany wyroczniami BoŜymi. Jeszcze więcej przekonywające w związku z kwestią, którą rozwaŜamy, będzie podzielenie pism Nowego Testamentu na trzy naturalne grupy i wykazanie, jak kaŜda z tych trzech grup odnosi się do Torah /Zakonu/, Nebiim /Proroków/ i Kethubim /Pism/ - trzech części Biblii Hebrajskiej. Pierwsza grupa pism Nowego Testamentu składa się z trzech pierwszych /synoptycznych, czyli ogólnego poglądu/ Ewangelii, Dziejów Ap. i listów Jakuba, Piotra i Judy. Drugą grupę stanowią listy Pawła, a trzecią pisma Jana. Mając na myśli te trzy grupy pism, chcemy pokazać, jak kaŜda z tych trzech grup cytuje i omawia kaŜdy z trzech podziałów Starego Testamentu jako części wyroczni Boga. To zaś jest bardzo przekonywujące.Oprócz nazwy „wyrocznie” najpowszechniejszym określeniem Starego Testamentu jako wyroczni Boga w Nowym Testamencie jest nazwa Pismo albo Pisma. Ta więc nazwa stosująca się do Biblii hebrajskiej występuje w kaŜdej z trzech grup pism Nowego Testamentu /Mat.22: 29; Dz.Ap.17:11; 1 Kor.15:3; Jan 5:39/. To zaś, do czego ta nazwa w tych tekstach jest zastosowana jest uwaŜane za objawienie BoŜe /Mat.26:54; 1 Kor.l5:3,4/; do niego teŜ odwołuje się Nowy Testament jako do autorytatywnego źródła wiary i głównej zasady postępowania /Łuk.24:27; Dz.Ap.l8:28/. Nie tylko Stary Testament jest nazywany w tych trzech grupach pism Nowego Testamentu Pismami albo Pismem, lecz równieŜ jest w nich nazywany Zakonem /Prawem/ i 54 Prorokami, albo MojŜeszem i Prorokami /termin prorocy jest tam uŜywany w szerokim sensie, to znaczy obejmuje on równieŜ natchnionepisma tych ludzi, którzy nie naleŜeli do rzędu proroków - ludzi takich jak: Dawid, Daniel, Ezdrasz itd; innymi słowy, obejmuje on wszystkie księgi drugiego i trzeciego podziału Starego Testamentu/. MoŜna się o tym przekonać na podstawie następujących wersetów: Mat. 7:12; Łuk.16:29,31; Rzym.3:21; Jan 1:45. Zgodnie z Izraelskim zwyczajem nazywania zwoju całego Starego Testamentu Torah, Zakonem /Prawem/, Nowy Testament nazywa cały Stary Testament Zakonem 12:34/; dlatego teŜ Jezus mówi o cytatach, które przytoczył z Psalmów /pierwszej księgi trzeciego podziału Starego Testamentu/ jako o cytatach z Zakonu / Jan 10:34; 15:25 /, a Paweł mówi teŜ podobnie o tekście przytoczonym z Proroków /l Kor.14:21/.Podział na trzy części Starego Testamentu jest wyraźnie uznany w następujących słowach Jezusa: Musi się wypełnić wszystko, co napisano 1/ w zakonie MojŜeszowym, 2/ w prorokach i 3/ w psalmach" /pierwsza księga trzeciego podziału Starego Testamentu reprezentuje tu cały trzeci podział na zasadzie metonimii/ Łuk.24:44.Dr. B.F. Wescott jeden z najzdolniejszych badaczy Pisma Nowego Testamentu w XIX wieku, mówiąc o sposobach jakich uŜywa Nowy Testament dla określenia Starego Testamentu powiada: „Istnienie tych zbiorowych tytułów / których Nowy Testament uŜywa jako nazw dla Starego Testamentu/, ogólne przyjęcie ich zrozumiałości, brak wszelkich śladów wątpliwości co do ich zastosowania w tych zakresach, gdzie istnieją dowody, bezwarunkowe odwoływania się do Pism przez nie oznaczonych, absolutna równość róŜnych części, które są uznane w całym zbiorze, mają duŜe znaczenie pozytywne jak i negatywne, gdy chodzi o specjalne świadectwa dotyczące poszczególnych ksiąg. Rozszerzają one świadectwo z jednej księgi na całą grupę ksiąg; one teŜ wyłączają moŜliwość przypuszczenia, Ŝe uŜywanie innych ksiąŜek stawia je na równi z księgami naleŜącymi do uznanego zbioru. Nie ma teŜ najmniejszego dowodu, Ŝe Biblia hebrajska miała kiedykolwiek więcej ksiąg niŜ ma obecnie.Nigdy Nowy Testament nie cytuje Apokryfów, które w XVI wieku Kościół Rzymsko-Katolicki ogłosił jako część Starego Testamentu. Apokryfy, choć często przed XVI wiekiem były uŜywane dla zbudowania, jak kaŜda dobra ksiąŜka, nie były jednak uwaŜane za część Kanonu we wczesnym, ani w średniowiecznym Kościele. Katalogi Ksiąg Starego Testamentu sporządzone przez Atanazego, Augustyna. Hieronima i innych nie zawierały Apokryfów. Hieronim nie chciał 55przetłumaczyć ich i włączyć do Wulgaty jako część Biblii, ale usłuchał prośby papieŜa Galazjusza, by dołączyć je w tłumaczeniu jako rodzaj dodatku przeznaczonego do poboŜnej lektury, a nie jako autorytatywną część Pisma Świętego, tak jak to czynią niektóre wydania protestanckich przekładów Biblii. Choć nigdy Nowy Testament nie cytuje Apokryfów, to jednak pisarze jego - jak powyŜej wykazano -cytują z kaŜdego podziału Starego Testamentu; co więcej, cytują oni prawie z kaŜdej z jego ksiąg. Nasz Pan cytuje teksty z 1 Moj., 2 Moj., 4 Moj., 5 Moj., z 1 Samuela, Psalmów, Izajasza, Daniela, Ozeasza, Jonasza i Malachiasza, podkreślając ich Boski autorytet. Poza tym w swych własnych a nie Jezusa słowach Mateusz i Łukasz cytują z 3 Moj., Jeremiasza, Micheasza i Zachariasza. Dzieje Apostolskie cytują teksty z 1 Moj., 2 Moj., 5 Moj., z Psalmów, Izajasza, Joela, Amosa i Abakuka. Jakub, Piotr i Juda cytują z 1 Moj., Izajasza i Przypowieści Salomonowych. Ilość cytatów, zwaŜywszy na szczupłość tych ksiąg, w których są one cytowane, czyni je tym więcej uderzającymi. W liście do Rzymian 1 i 2 do Koryntów i Galacjan, Paweł cytuje z 1 Moj., 2 Moj., 3 Moj., 5 Moj., 2 Samuelowa, 1 Król., z Ijoba, Psalmów, Izajasza, Jeremiasza, Ozeasza, Abakuka i Malachiasza. List do Hebrajczyków cytuje więcej ze Starego Testamentu niŜ jakikolwiek inny list Pawła, cytując z 1 Moj., 2 Moj.,5 Moj., 2 Samuel., z Psalmów, PrzypowieściSal. Izajasza, Jeremiasza i Aggieusza. Ewangelia Jana cytuje z 2 Moj, z Psalmów, Izajasza i Zachariasza, podczas gdy Objawienie jest w duŜym stopniu zbudowane z odrębnych części Starego Testamentu zespolonych w jedną całość.Poza tymi wyraźnymi cytatami, które są tu jedynie wymienione, Nowy Testament jest dosłownie przepojony przystosowanymi krótszymi wyraŜeniami czerpanymi ze Starego Testamentu. Bardzo mało jest wierszy Nowego Testamentu, które by nie zawierały jakiegoś słowa czy wyraŜenia wziętego z Greckiego Starego Testamentu /Septuaginty/. Oprócz jednak tych krótszych fragmentów zaczerpniętych ze Starego Testamentu, same wyraźne cytaty wzięte ze Starego Testamentu w Nowym Testamencie są ze wszystkich ksiąg Starego Testamentu z wyjątkiem księgi Jozuego, Sędziów, Kronik, Pieśni i Kaznodziei Sal., Ezdrasza, Nehemiasza, Estery, Abdyjasza, Sofoniasza i Nahuma. Te księgi ze Starego Testamentu dotyczą niemal wyłącznie Parusji albo Epifanii, lub obu z nich i dlatego nie zawierają materiałów odpowiednich jako dowód tekstów odnoszących się do czasów wcześniejszych. Z tego teŜ powodu nie cytowanie ich w Nowym Testamencie jest samo przez się zrozumiałe. JeŜeli weźmiemy pod 56 uwagę zbieŜność myśli lub wyraŜeń, to jest co najmniej siedemset cytat ze Starego Testamentu w Nowym Testamencie. PoniŜsze zestawienie dr Westcotta wskazuje na liczbę wyraźnych cytat w trzech grupach ksiąg Nowego Testamentu zaczerpniętych z trzech podziałów Starego Testamentu. Cytaty te są oczywiście cytatami całych zdań, a nie tylko częściami zdań lub kilku słów: Zakon Prorocy PismaI. SynoptyczneEwangelie 15 21 6Dzieje Ap. 7 9 7Listy powszechne 4 1 2II. Listy św. Pawła 25 2813Listy do Izraelitów11 4 11III. Ewangelia Jana 2 6 6
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz