DWIE NIESZCZĘŚLIWE NAZWY
Zostało zwyczajowo przyjęte w języku angielskim nazywać dwie części Biblii Starym i Nowym Testamentem. Słowo testamentzazwyczaj oznacza w języku angielskim wolę /to samo jest w polskim/, ale nie taki jest sens tego słowa przywiązany do dwóch nazw bieŜących w odniesieniu do tych dwóch części Biblii. Biblia sama nigdzie nienazywa te dwie części Starym i Nowym Testamentem. W nazwach tych słowo testament oznacza przymierze. Gdy się pamięta to znaczenie, to jasnym się staje błędne uŜycie tego terminu dla znającego się na rzeczy. Tym bardziej jest to jasne, Ŝe objawienie BoŜe z okresu przed Wiekiem Ewangelii chociaŜ zawiera MojŜeszowe Przymierze, które święty Paweł /2 Kor. 3:14,15/ właściwie nazywa Starym Przymierzem /zobacz Poprawiony Przekład ARV; zaś w przekładzie AV niewłaściwie oddano przez słowo testament tu i w wierszu 6 - zawiera więcej jeszcze materiału /więcej niŜ trzy czwarte całości/, który nie jest częścią MojŜeszowego lub Starego Przymierza, a święty Paweł mówi nam, Ŝe wiele z tego naleŜy do Chrystusa i Kościoła, to znaczy: naleŜy do Przymierza Sary /1 Piotra 1:10-12/, a czego częściowo równieŜ dowiodło nasze badanie. Co więcej, objawienie BoŜe Wieku Ewangelii mówi niemal całkowicie o Przymierzu Sary i ma bardzo mało do powiedzenia o Nowym Przymierzu, które będzie działać w czasieTysiąclecia i po Tysiącleciu, a nie działa obecnie. Ta nazwa, Nowe Przymierze, nadana objawieniu BoŜemu Wieku Ewangelii przyczyniasię przede wszystkim do rozpowszechnionego błędu, Ŝe Nowe Przymierze działa od Kalwarii i Zielonych Świątek ukrywając skutecznie prawdę, Ŝe przymierze, które obecnie działa, jest Przymierzem Sary. RozwaŜania więc powyŜsze wykazują, Ŝe nazwy Stary Testament i Nowy Testament są nazwami wadliwymi, szczególnie nazwa Nowy Testament. Jednak te nazwy są tak głęboko zakorzenionew potocznej mowie, Ŝe byłoby zupełnie bezcelową rzeczą domagać się zmiany nazw tych dwóch części Biblii. Jedno przynajmniej umniejsza ten błąd, a mianowicie fakt, Ŝe większość ludzi nie kojarzy znaczenia słowa przymierze ze słowem testament i Ŝe uŜywa ona tych dwóch nazw nie dla oznaczenia dwóch przymierzy, lecz dla określenia dwóch części Biblii, bez łączenia z nimi specjalnie idei przymierza. Przykłady ARV i RV usunęły słowo Testament i zastąpiły je słowem Przymierze na określenie tych dwóch części Biblii, co jest bardzo niepomyślną zmianą, jak na to wskazują powyŜsze uwagi.To więc przyprowadza nas do rozwaŜenia podziału Biblii. Oczywiście te dwa Testamenty to zasadnicze części podziału. KaŜdy jednak z tych podziałów jest równieŜ podzielony. W angielskich wydaniach Biblii Stary Testament zazwyczaj dzieli się na 4 części: l/ na Księgi Prawne, 2/ na Księgi Historyczne, 3/ na Księgi DewocjonalnoDydaktyczne i 4/ na Księgi Prorocze; Nowy zaś Testament w wydaniach angielskich zazwyczaj dzieli się na 3 części: l/ na Księgi Historyczne, 2/ na Księgi Dydaktyczne i 3/ na Księgę Proroczą. Podziały te jednak nie są bardzo poŜądane, poniewaŜ na przykład: wiele jest materiału historycznego w księgach prawnych. I tak więc 1 księga MojŜeszowa jest całkowicie historyczna, 2 księga MojŜeszowa i 4 księgaMojŜeszowa są głównie historyczne, a 3 księga MojŜesza i 5 księga MojŜesza są w podrzędnym stopniu historyczne. Dydaktykę moŜna znaleźć częściowo w księdze Sędziów /w pieśni Debory /i w 1 i 2 Samuelowej, historyczne zaś elementy częściowo w księgach: Ijobowej, Izajasza, Jeremiasza i Daniela. RównieŜ duŜo dydaktyki znajduje się w Ewangeliach i Dziejach Apostolskich, a częściowo autobiograficznych i osobistych zarysów w niektórych listach n.p: w 2 liście do Koryntian, do Galacjan, do Filipian, do Filemona, 2 Piotra i 2 i 3 Jana. Sam Pan dzielił Stary Testament na 3 części uŜywając przytoczonych powyŜej hebrajskich nazw: l/ Torah, 2/ Nebiim i 3/ Kethubim. Przez nazwę Torah /Zakon w szerszym znaczeniu/ rozumie się Pięcioksiąg MojŜesza. Przez nazwę Nebiim /Prorocy/ określa się księgi pisane przez ludzi naleŜących do rzędu proroków. Zaś nazwa Kethubim oznacza księgi pisane przez ludzi, którzy nie naleŜeli do rzędu proroków. Bóg nie dał nam przez nazwę sposobu dzielenia ksiąg Nowego Testamentu. Następujący podział jest sposobem dzielenia ich, ale nie dzieli on księgi na ich myślową treść: l/ Ewangelie, 2/ Dzieje Apostolskie 3/ Listy i 4/ Objawienie.Inny jest porządek ksiąg obu Testamentów w oryginale a inny w angielskich wydaniach. Na szczęście, jeśli chodzi o Stary Testament, to sam Pan podał nam porządek jego ksiąg. Od l księgi MojŜesza aŜ do 2 księgi Królewskiej włącznie w oryginale porządek jest ten sam co w wydaniach angielskich. Dalej porządek ten się zmienia. Podczas gdy w wydaniach angielskich po 2 księdze Królewskiej następują 1 i 2 Kroniki, Księga Ezdraszowa, Nehemiaszowa. Estery, Ijobowa, Psalmy, Przypowieści, Kaznodziei Salomonowego, Pieśń Salomona, Izajasz, Jeremjasz, Treny Jeremiaszowe, Ezechiela. Daniela i 12 mniejszych proroków, to w oryginale hebrajskim po 2 księdze Królewskiej następują Izajasz, Jeremiasz, Treny Jeremiaszowe, Ezechjel i 12 mniejszych proroków. Te księgi rozpoczynające się od Jozuego a kończące się na Malachijaszu stanowią Nebiim /Proroków/. Kethubim składa się z następujących ksiąg: Psalmów, Przypowieści, Ijoba, Pieśni Salomona, Kaznodziei Salomona, Estery, Daniela, Ezdrasza, Nehemiasza i 1 i 2 Kroniki. Taki jest porządek w oryginale hebrajskim. Jeśli chodzi o Nowy Testament porządek pięciu pierwszych ksiąg jest ten sam w greckim co i w angielskim przekładzie, dalej porządek ten się zmienia. W przeciwieństwie do angielskiego porządku, gdzie listy Pawłowe następują bezpośrednio po Dziejach Apostolskich, tak zwane ogólne Listy następują bezpośrednio w greckim po Dziejach Apostolskich - a mianowicie list Jakuba, 1 i 2 Piotra, 1, 2 i 3 Jana i Judy. Potem zaś następują listy: do Rzymian, 1 i 2 do Koryntian, do Galacjan, do Efezjan, do Filemona, do Kolosan, l i 2 do Tesaloniczan. Potem znowu następuje załamanie się tego porządku. Podczas gdy w angielskich wydaniach porządek dalszych ksiąg jest następujący: 1 i 2 do Tymoteusza, Tytusa, Filemona i Hebrajczyków, to w oryginale greckim jest: list do Hebrajczyków, 1 i 2 do Tymoteusza, Tytusa i Filemona. Następnie zarówno w greckim oryginale jak i w angielskich wydaniach na końcu jest umieszczone Objawienie. NaleŜy dodać, Ŝe nie wszystkie greckie manuskrypty mają powyŜej podany porządek ksiąg Nowego Testamentu, lecz w lepszych z nich i starszych tak jest.ChociaŜ nie mamy porządku przez Boga ułoŜonego dla ksiąg Nowego Testamentu, to jednak mamy zarządzony przez Boga porządek dla ksiąg Starego Testamentu. Jest nim porządek podany w poprzednim paragrafie w trzech podziałach: Torah, Nebiim i Kethubim. Drugi podział, Nebiim, jest podzielony na dwie dalsze części: l/ na Wcześniejszych Proroków /Jozuego, Sędziów, Ruty, 1 i 2 Samuelowej, 1 i 2 Królewskiej/ i 2/ na Późniejszych Proroków /Izajasz, Jeremjasz, Ezechiel i dwunastu Mniejszych Proroków/. Specjalnie uderzającym jest brak księgi Daniela w drugim podziale Proroków Starego Testamentu, księgę tę znajdujemy w podziale Kethubim, w Pismach. Fakt ten nasuwa pytanie: Dlaczego Psalmy pisane głównie przez Dawida i księga Daniela pisana przez Daniela, choć obie z nich są nazwane w Nowym Testamencie /Dz. Ap.2:30; Mat.24:l5/ prorokami, nie są jednak umieszczone wśród ksiąg zwanych Prorokami, lecz umieszczone są między Pismami? Odpowiedź na to pytanie pozwoli nam poznać, jakie zasady podziału zastosowałBóg przy podzieleniu Starego Testamentu na trzy części: Torah, Nebiim, i Kethubim. Księgi te zostały przez Boga wyznaczone do ich odpowiednich podziałów na zasadzie urzędowego stosunku ich pisarzy do Boga: MojŜesz miał zupełnie wyjątkową pozycję przed Bogiem jako prawodawca i dlatego księgi przez niego napisane /1 Moj. 2 Moj., 3 Moj., 4 Moj. i 5 Moj. /są zupełnie osobno umieszczone jako niezrównane - Torah. Pisarze ksiąg, które składają się na drugi podział hebrajskiego Pisma Świętego byli z powołania prorokami, to znaczy naleŜeli do rzędu proroków i księgi ich są zgrupowane osobno w odróŜnieniu od wszystkich innych. Przykładem moŜe być Samuel, który napisał księgi Jozuego, Sędziów i Ruty /Dz.Ap.3:24/. Był on z powołania prorokiem, a nie królem z zawodu, gospodarzem lub pasterzem. To samo jest prawdą, jeśli chodzi o innych pisarzy drugiego podziału hebrajskiego Pisma Świętego. Jeremiasz i Ezechiel /kapłani/ i Amos /pasterz/ nie są wyjątkiem w tej zasadzie. PoniewaŜ Bóg mówi bezpośrednio, iŜ powołał ich do urzędu proroczego /Jer.1:1-10; Ezech.l:3; 2:3; 3:4-17; Amos 1:1; 7:l4/. Pisarze podziału Kethubim byli: gdy chodzi o Psalmy - głównie Dawid, który był królem, a nie prorokiem z zawodu; gdy chodzi o Przypowieści, Kaznodzieję i Pieśń Salomonową - to Salomon z zawodu król, gdy chodzi o księgę Ijobową -to teŜ prawdopodobnie ją napisał Salomon; poniewaŜ Bóg umieścił tę księgę bezpośrednio po Przypowieściach, przed Kaznodzieją i Pieśnią Salomona. Jeśli chodzi o księgę Daniela autorem jej był Daniel z zawodu mąŜ stanu a autorem księgi: Estery, Ezdrasza i 1 i 2 Kroniki -Ezdrasz, który był kapłanem; księgę Nehemiaszową napisał Nehemiasz, który z urzędu był gubernatorem. śaden więc z pisarzy Kethubim nie naleŜał do rzędu proroków, z tego to powodu ich pisma stanowią osobną część Starego Testamentu odrębną od Torah i Nebiim.
...cdn w cz. 3 LICZBA KSIĄG BIBLIJNYCH
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz