Przemyślenia wierszem pisane

Idą wędrowcy z Afryki i Bliskiego Wschodu,

Znajdą dom w Europie ? Czy drogę do grobu ?

Krok za krokiem, pokonują odległości wielkie,

Co z nimi zrobić ? Pojęcie przechodzi wszelkie !

Wielu wierzy, że to znaki ostateczne na Ziemi,

I wędrówka ludów oblicze jej na zawsze odmieni.

Czy będzie to jednak pozytywna dla ludzkości zmiana ?

Czy doprowadzi to do rewolty i wielkiego pomieszania ?

Może obce kultury, religie, polityka i gospodarcze odmiany wszelkie,

Zburzą ten starodawny system i zdumienie będzie wielkie ?

Być może to jednak, jest szansą dla ludzkości,

By się zjednoczyć w biedzie, mimo swej odrębności.

Może rzeczywiście uchodźcy pragną zasymilować się z Europejczykami,

Zmienić swoje podejście do życia, by zażyć szczerej odmiany ?..

… Spróbować spojrzeć na swoje dotychczasowe życie z innej strony,

Zobaczyć jak to inaczej, trochę dalej, świat codzienny jest ułożony ?

Lecz zmiany te, mogą jednak okazać się dla Europy zgubne,

A przemieszczanie ludzi 'z biedy' – bardzo złudne !

Wszyscy to niby uchodźcy szukający schronienia,

Ale czy aby ktoś, część z nich w terrorystów nie pozamienia ?

Być może czekają na znak do walki z - „innowiercami”

By walczyć i zagarnąć europejską ziemię wraz z nami ?

Już teraz wołają głośno o pieniądze dane im od Allacha,

Nie traktują tego jako zapomogę, lecz jako należna im zapłata !

A jeśli będą chcieli wdrożyć swoje chore, obsesyjne wierzenia,

Nijak nie pasujące do naszej wiary i naszego istnienia ?!

Co dale się stanie ? Czy ktoś przewidzieć to może ?

Miej nas wszystkich w opiece dobry Boże !!!

Wszystkie te scenariusze naprawdę ziścić się mogą,

Ale ja wierzę, że sami ludzie otrząsną się z otępienia i sobie pomogą.

Zobaczą bezsens trudów i wiele absurdów tutaj na ziemi,

I do globalnej metamorfozy to doprowadzi i ludzkie serca odmieni !!!

Zobaczymy WSZYSCY  RAZEM, jak oszukiwani byliśmy przez wieki,

Abyśmy żyjąc tu, odczuwali  tylko niemoc, strach i inne lęki.

Kierowani przez garstkę krwiopijnych egoistycznych „przedstawicieli”

Którym na ręką jest i zawsze było, abyśmy tylko materią i zdobywaniem się zajęli.

A przecież schodząc na ziemię byliśmy niewinni i czyści,

Bez uprzedzeń, żalu, bez grzechu - niczym białe kwiaty wiśni.

Życie tutaj,  miało być powieleniem życia duchowego, tam na górze,

Tu w fizyczności, aby było można odczuć cud stworzenia na własnej skórze.

Bo przecież WSZYSCY serca mamy takie same, kiedy się rodzimy,

Tylko zaśmieca je 'chore' wychowanie i to czego się uczymy.

Wówczas to dochodzą emocje aby wyrównywać stare rachunki,

I łatwo jest wywołać wielkie wojny i małe bójki.

To otoczenie, kreuje w nas zwątpienie i bezsens życia,

Złorzeczymy innym, dziwiąc się, że nas nieszczęście spotyka.

A przecież WSZYSTKO z boskiej energii jest zbudowane,

Tylko głupcy wierzą, że mogą obejść to zdanie !!!

I na WSZYSTKO co fizyczne, nadejdzie kres,

Zastanów się człowieku,  ile jeszcze podziału możesz znieść.

Czy warto zabijać bliźniego ? W imię kogo, czego ?

Czy to droga szlachetna, która prowadzi do NIEGO ?

Do Jego Królestwa i cudów poznania ?

Czy jednak do ponownego się zatracania ?

Dlatego wybierzmy dobrze, czas się dopełnia !

I wiele przepowiedni niebezpiecznie się spełnia !

Ufaj człowieku swemu przeznaczeniu i zrządzeniom losu,

Lecz najpierw, dopuść swe serce do głosu !

Gdy swoje ludzkie serca wzniesiemy ku górze,

Ominą nas katastrofy, wszelkie znoje i burze.

Zobaczymy świat fizyczny innymi oczami,

A Królestwo pokoju i miłości będzie razem z nami.

Nie czyń drugiemu, co Tobie niemiłe,

Postępuj tak, a Bóg doda Ci wielką moc i prawdziwą siłę !

MIROSŁAWA  MIROWSKA

28.09.2015r.  -   h 21:45